×
سبد خرید شما

تعداد محصول - 0 محصول

راهنمای خرید کفش کوهنوردی│سنگ نوردی و مراقبت و نگهداری از آن ها

راهنمای خرید کفش کوهنوردی│سنگ نوردی و مراقبت و نگهداری از آن ها

کفش یکی از مهمترین وسایل برای کوهنورد به رفتن کوه است و کفش مناسب آن یکی از ویژگی های آن است. کفش در تمام رشته‌های کوه‌نوردی، یخ‌نوردی، سنگ‌نوردی، جنگل‌پیمایی، کوه‌پیمایی سبک و سنگ نوردی سالنی و… بدون تردید اولین و مهمترین وسیله به حساب می‌آید. به کفش های سنگ نورندی که کتانی سنگی نیز گفته می شوند مناسب برای ورزش سنگ نوردی است.

کفش های کوهنوردی با کفش های ورزش سنگ نوردی تفاوت هایی دارد که خود کفش های کوهنوردی دارای دسته بندی های مختلف است که درابتدا به راهنمای خردی کفش های کوهنوردی میپردازیم.

مشخصات کفش‌های کوه‌نوردی:

رویه و داخل کفش:

در گذشته کفش‌ها از دوختن چرم درست می‌شدند، کفش‌های چرمی امروزه کمتر متداول هستند و جای خود را به کفش‌هایی با طرح‌های جدید و رویه‌هایی از الیاف مصنوعی و سایر مواد نو ترکیب داده‌اند. هر چند کفش ها درحال تغییر هستند ولی وظایف و کارهایی که باید انجام دهند، تغییر پیدا نکرده است. پیشرفت ساخت کفشها راحتی و ایمنی بیشتر را برای کو‌هنوردان حاصل کرده است.

انواع آن:

  1. چرم (مصنوعی یا طبیعی)
  2. پارچه های گورتکس (Gore-tex)، سیمپاتکس (Sympatex) (عایق باد، رطوبت و قابل تفنس)
  3. مواد نو ترکیب مانند کولار (پارچه ضربه گیر)
  4. تین‌سولیت (Thinsulate) (خاصیت حفظ گرمای پا، برای ساخت کفش‌های زمستانی)
  5. فایبرگلاس (در میان کو‌هنوردان ایرانی به پلاستیکی معروف است، برای کوه‌نوردی اصلا مناسب نیستند.

خصوصیات لازم رویه کفش:

۱٫ضد آب باشد.
۲- قابلیت تعریق داشته باشد.
۳- تا حدی برای راحتی پا، نرم و قابل انعطاف باشد.
۴- محکم باشد.
۵- قابل ارتجاع باشد.
۶- مقاوم به سرما، گرما و عوامل محیطی باشد.
۷- بندها تا نزدیکی پنجه‌ی پا ادامه داشته باشد. (راحت تر است، بهتر کیپ می‌شود و درآوردن آن راحت‌تر است)
۸- تا روی پا و قوزک‌ها را بپوشاند.

کفی ویبرامکفی کفش (تخت کفش):

لایه‌ای ویژه از کربن و لاستیک، که معروف‌ترین آن نام تجاری “ویبرام – “Vibram ایتالیا بوده، ماده‌ای سخت، ضد لغزش و پراستحکام است.

خصوصیات لازم برای کفی کفش باید شامل موارد ذیل باشد:

  • ضربه‌گیر باشد.
    ۲- وضعیت استقرار کف پا را در داخل کفش حفظ کند.
    ۳- عاج‌های عمیق داشته باشد.
    ۴- اصطکاک خوبی داشته باشد.
    ۵- مقاومت مناسبی داشته باشد.
    ۶- انعطاف‌پذیری (بستگی به نوع کفش دارد.)

موارد مهم انتخاب نوع کفش کوه‌نوردی:

امروزه در کوه‌نوردی صحبت از کفشی که بتوان از آن در برنامه‌های مختلف در طول یک سال استفاده کرد، کاملا بیهوده است و باید برای هر برنامه خاص کوه‌نوردی، کفش مخصوص آن را تهیه کرد

۱- اندازه کفش و راحتی پا
۲- قابلیت فنی (کوه‌نوردی در تابستان، صعودهای زمستانه، هیمالیانوردی، سنگ‌نوردی، یخ‌نوردی و… )
۳- استحکام و جنس رویه
۴- درجه سختی زیره کفش (تخت کفش)
۵- دارای ساق‌ بلند بین ۱۴ تا ۱۹ سانتی‌متر (مچ پا را محکم نگه‌ داشته و خوب محافظت کند)
۶- تاریخ تولید کفش (چسبهای بکار رفته، تاریخ انقضایی بین ۲ تا ۵ سال دارند)
۷- برند و مارک معتبر
۸- قیمت مناسب
۹- گارانتی.

اندازه کفش کوهنوردی:

اندازه کفش کوه برای راحتی باید به گونه‌ای باشد که کو‌هنورد بتواند ساعتها کفش را به‌ راحتی و آسانی بپوشد. اندازه کفش مناسب تنها با پوشیدن و راه رفتن مشخص می‌شود.
۱- خیلی گشاد نباشد: ایجاد تاول های پوستی می کند.
۲- خیلی کیپ و تنگ نباشد: به پا فشار وارد می آورد (ناخن ها و بستر ناخن صدمه می زند)
به ‌طور کلی برای خرید کفش دقت کنید تا اندازه آن ۱ شماره از پای شما بزرگتر باشد و این فضا را توسط جوراب ضخیم پر کنید.

نکته های کاربردی در هنگام خرید کفش کوه‌نوردی

۱- پس از انتخاب نوع کقش مورد نظر براساس نیاز خود، جهت امتحان کفش کوه‌نوردی در فروشگاه، یک جفت جوراب ضخیم از نوعی که در فعالیتهای خود به پا میکنید همراه داشته باشید. پای بسیاری از افراد در طول روز باد میکند، بنابراین خرید خود را در بعدازظهر یا غروب که پا در بزرگترین اندازه خود است، انجام دهید
۲- پیش از بستن بندهای، پایتان را تا جایی که امکان دارد در داخل کفش به قسمت جلو برانید و پنجه‌ی پایتان را کاملاً در جلوی کفش قرار دهید در این هنگام باید به اندازه حداقل قطر یک انگشت، پاشنه با انتهای کفش فاصله داشته باشد.
۳- پس از مرحله یک بند کفش را محکم بسته و با آن راه بروید. اگر کفش مناسب پای شما باشد پایتان در داخل آن کاملاً راحت است.
۴- پس از پوشیدن کفش و بستن بند آن، روی یک پای خود ایستاده و با پای دیگر خود به دیوار ضربه وارد کنید. اگر کفش مناسب باشد در این حالت هیچ‌‌گونه ضربه‌ای به طور مستقیم به پایتان وارد نمی‌شود.
۵- بعد از پوشیدن پوتین و بستن بندهای آن، با ایستادن روی کناره‌ی خارجی پای خود، مطمئن شوید پوتین از قوزک مچ پایتان محافظت می‌کند.

۶- به صورت کلی کفش کوه‌نوردی باید ۱ شماره از پایتان بزرگتر باشد ولی حتما باید کفش را بپوشید و با آن راه بروید، کفشهای کوه‌نوردی به دلیل شکل ساخت به هیچ وجه جا باز نمیکنند!

انواع چکمه های کوهنوردی

کفش های کهنوردی تکی

کفش های کوهنوردی تکی

چکمه های کوهنوردی چرم، مصنوعی یا ترکیبی دارای سبک های مختلف هستند. این از چکمه های سنگین وزن برای گرم تر شدن، مقاومت در برابر آب و ارتفاعات بالاتر، و همچنین چکمه های سبک وزن برای گرما، خشک کن، شرایط تابستان مانند است. این سبک ها از یک سیستم کاملا جامد تا یک انعطاف پذیر تر است و دارای پشتیبانی های مختلفی از مچ پا است.

مزایا: چکمه های چرم، مصنوعی یا هیبرید معمولا سبک تر و راحت تر در شرایط مختلف زمین راه می روند و می توانند گزینه ای ارزان تر برای صعود در اواسط تابستان باشد. آنها بر روی انواع خاصی از زمین، مانند برف و یخ مخلوط، سنگ آلپاین یا یخ کوهنوردی، بهتر عمل می کنند. چکمه های کوهنوردی ترکیبی معمولا گرمتر هستند و حفاظت بیشتری نسبت به شرایط سختی آب و هوایی ارائه می دهند.

ملاحظات: چکمه های چرم، مصنوعی یا هیبرید می توانند در ارتفاعات بالاتر، در طول بادهای زیاد یا در شرایط مرطوب سرد شوند. هنگامی که مرطوب است، معمولا طول می کشد تا خشک شوند. نسخه های با کیفیت بالا از این چکمه های گران قیمت ترین گزینه های بوت شدن شما خواهند بود. وزن سبک تر، چکمه های انعطاف پذیر انعطاف پذیر می تواند مشکلات بیشتری داشته باشد، به طوری که سر و صدای در حال سقوط یا نداشتن مناسب باشد.

پلاستیک – دو چکمه کوهنوردی

کفش کوهنوردی پلاستیکی دو تایی

این چکمه های ساخته شده از یک پوسته پلاستیکی سخت خارجی و یک پوسته داخلی نرم با پشتیبانی کامل مچ پا و خوب مچ پا است.

 

مزایا: چکمه های پلاستیکی معمولا گرمتر و مقاوم تر از آب هستند و می توانند در شرایط مختلف برف با توجه به ساخت و ساز سفت و سخت خود می توانند بهتر عمل کنند. آنها پوسیدگی پای خود را از بسیاری از سبک های دیگر حفظ خواهند کرد. این چکمه ها می توانند نسبت به مدل های مصنوعی باالتر نسبت به مدل های ارزان قیمت داشته باشند و معمولا با اکثر سبک های کشباف به علت داشتن کامل سفت و محکم، عقب، و انگشتان پا به کار می روند.

 

منافع: چکمه های دوتایی پلاستیکی می تواند کمتر راحت و با سرعت حرکت کردن از برف، چه در مسیرهای پیاده روی و یا در زمین های مخلوط. آنها همچنین نسبت به همتای هیبریدی سنگین ترند.

هیبرید – چکمه های کوهنوردی دوتایی مصنوعی

هیبرید - چکمه های کوهنوردی دوتایی مصنوعی

چکمه های کوهنوردی دوقلو با کیفیت بسیار بالا، با کیفیت بالا ترکیبی از دوام ترین نوع کفش هایی هستند که می توانید برای صعود داخلی و بین المللی خریداری کنید. این نوع از چکمه ها سخت است و بسیاری از ویژگی های مرتبط با چکمه های پلاستیکی بدون وزن اضافی را به اشتراک می گذارند.

 

مزایا: چکمه های کوهنوردی هیبریدی ارتفاع بالا معمولا از Gore-Tex یا مواد مصنوعی متناوب ساخته شده است تا از وزش باد و بارندگی جلوگیری کند. عایق اضافی در بوت درونی اجازه می دهد تا برای حداکثر گرما و حفاظت در محیط های سردتر. آنها با پشتیبانی کامل از مچ پا ساخته می شوند، یک سینه کامل، سفت و سخت، و معمولا دارای انگشتان پا و مچ پا عقب. این چکمه ها همچنین شامل یک درزگیر داخلی است که می تواند برای خشک شدن برداشته شود.

 

منافع: آنها می توانند از برف و یا برف های کم عمق و چابک مانند در دامنه های برف، مسیرهای پیاده روی یا زمین های ترکیبی استفاده کنند. آنها می توانند در ارتفاعات کم حرکات پا افزایش پیدا کنند.

چکمه های کوهنوردی ۸۰۰۰ متری

چکمه های کوهنوردی 8000 متری

این استاندارد طلایی در ارتفاع بالا کوهنوردی است. شامل تمام مزایای بوت دوبل ترکیبی و پس از آن اضافه کردن عایق اضافی. آنها همچنین با یک سیستم بیرونی خارجی ساخته شده اند تا اطمینان حاصل شود که پای خود را خنک نگه می دارد حتی در شرایط سخت تر.

 

مزایا: مواد بیرونی ساخته شده از Gore-Tex، یا مواد مصنوعی جایگزین برای جلوگیری از وزش باد و بارش از رسیدن به پاها. سیستم عایق و گاز اضافی اجازه می دهد تا حداکثر گرما و حفاظت در محیط های شدید. آنها با پشتیبانی کامل از مچ پا ساخته می شوند، یک سینه کامل، سفت و سخت، و معمولا دارای انگشتان پا و مچ پا عقب. این چکمه ها همچنین شامل یک درزگیر داخلی است که می تواند برای خشک شدن برداشته شود.

 

منافع: این نوع بوت می تواند در ارتفاعات کم و افزایش هوای پا بسیار گرم باشد. با انواع خاصی از استرسها کار خوبی نخواهید کرد، به بخش زیر مراجعه کنید. با توجه به اندازه بزرگتر بوت، ممکن است لازم باشد که برای بارگذاری بیشتر نوارهای کرامن به بهترین شکل استفاده کنید.

مراقبت و نگهداری از کفش های کوهنوردی

رویه چرم مانند پوست است و اگر صحیح نگهداری نشود سفت می‎شود، ترک می‎خورد و آب درونش نفوذ می‎کند. مواد محافظ از نرم بودن چرم حفاظت می‎کنند و ضد آب کننده‎ها هم جلوی ورود آب را می‎گیرند. (مراقبت و نگهداری از کفش های کوهنوردی)

قبل از استفاده محافظت کننده ها از خشک بودن کفش کوه اطمینان حاصل کنید .وقتی از کفش کوه خود مراقبت می‎کنید، دقت ویژه‎ای در قسمت خم شدن انگشتان داشته باشید. اگر این قسمت از کفش صحیح تمیز نشود زودتر چاک می‎خورد.

۱- کفش را کاملا تمیز کنید.

۲- با پارچه آنرا خشک کرد.

۳- با روزنامه پر کنید تا هم رطوبت آن گرفته شود و هم حالت و فرم خود را حفظ کند. (بویژه در کفش های چرمی)

۴- برای حفظ انعطاف پذیری کفش و جلوگیری از نفوذ آب و رطوبت آنرا خشک کرده و واکس مخصوص بزنید.

۵- برای خشک کردن کفش از حرارت مستقیم مثل آفتاب و آتش استفاده نکنید.

۶- کفش چرمی را کاملا با پیه شتر و یا گوسفند چرب کنید و محل دوخت ها را نیز با موم عسل بپوشانید تا آب وارد کفش نشود.

۷- هنگام شب خوابی در برنامه زمستانی کفش ها را با روزنامه پر کرده و داخل یک کیسه نایلنی قرار داده و در انتهای کیسه خواب قرار دهبد تا یخ نزند .در غیر اینصورت صبح روز بعد به پا کردن کفشی مانند آهن غیر ممکن است.

ضد آب نمودن کفش

با مواد پایه محلول در آب یا موادی غیر از آب مانند روغن سیلیکون و واکس محلول در آب می‎توانند باشند. یعنی این که وقتی از این مواد استفاده شود کفش شما نم دار است و مرطوب.

آب داخل منافذ چرم، می‎تواند به عنوان مجرای ضد آب بودن به این فرآیند کمک کند و آب داخل چرم را جذب نماید.

این نوع از محافظها مناسب چرم های یک تکه، نوبوک و چرم جیر (suede Leather) هستند. به علاوه برای بافتها و لایه‎های Gore-tex

واکس (Wax)

بیشترین استفاده برای تمیز کردن کفش را دارد، اگرچه چرم را تیره می‎کند و مخصوصاً نمای ظاهری کفش شما را خراب می‎کند. واکس وقتی که خیلی کم و با سر انگشتان شما به کفش مالیده شوند مناسب هستند .

بعضی از واکسها کفش شما را تمیز و آب‎بند می‎کنند، اما خاصیت تنفسی آن را می‎گیرند. اگر مایلید در مناطق مرطوب و خیس پیاده‎روی یا کوهپیمایی کنید، انتخاب خوبی است.

سیلیکون (Silicon)

بهتر است وقتی استفاده شود که کفش شما نو است و هنوز استفاده نشده است. سیلیکون بافت را خراب نمی‎کند و رنگ چرم را تغییر نمی‎دهد. از نظر تنفسی برای چرم بهتر از واکس است، اما تأثیر آن نیز کمتر است.

واکسهایی که محتوی سیلیکون هستند، از نظر ضدآب بودن بیشتر دافع آب هستند و تنفس بهتری دارند، اما برای بافتهای زبر و ترکیبی و جیر مناسب نیستند و رنگ آنها را تغییر می‎دهند.

مایعات شیمیایی Fluoro Chemical

مانند اسپری هستند و داخل یک کپسول به صورت مایع هستند و در صورت خارج شدن به حالت پودری در می‎آیند. برای تمامی پوتین‎ها و کفشها قابل استفاده‎اند، بخصوص بافتهای جیر و ترکیبی.

ترکیب مواد شیمیایی + سیلیکون می‎تواند خاصیتهای بیشتری داشته باشد.

روغن Oil

روغن چرم، صابون چرم و روغنهای دیگر چرم را کش می‎دهند و انعطاف‎پذیری چرم را از بین می برند. فقط به درد دستکش بیس بال می‎خورند.

کفش سنگ نوردی (Climbing)

این کفش ها که اصطلاحا کتانی سنگ نیز نامیده می شودند  با شکل خاص و مواد خاصی تولید می شود. و برای صخره نوردی، دیواره نوردی و سنگنوردی داخل سالن کاربرد دارد(خرید و نگهداری از کفش های سنگنوردی).

راهنمای خرید کفش سنگ نوردی:

۱- کفش باید راحت باشد.

۲- اندازه و شکل کفش تغییر نکند.

۳- برای صعودهای اصطکاکی قابل انعطاف باشد.

۴- در صعودهای عرضی و طولی باید لبه های سفت و سختی داشته باشد.

۵- پنجه کفش که در برگیرنده انگشتان پا است سخت و محکم باشد.

۶- کف کفش با دوام و لبه های کناری آن با کیفیت باشد.

۷- کفش ضمن آنکه قوزک پا را محافظت می کند باید بیش ترین انعطاف را نیز برای قوزک پا فراهم کند.

۸- کفش باید سبک، قوی و بادوام باشد. (خرید و نگهداری از کفش های سنگنوردی)

 

انتخاب کفش مناسب سنگ نوردی:

۱- مناسب ترین نوع، بستگی به نوع برنامه های تمرینی دارد.

۲- باید کاملا چسبیده و اندازه پا باشد.

  1. کفش سنگ، یک شماره کوچکتر برای تنها برای مسابقات سنگنوردی سالن کاربرد دارد.

۳- در منطقه ای که تنوع گسترده ای از سنگ ها و دیواره های سنگی است باید کفشی انتخاب کرد که بتواند هم از نظر لبه های کفش و هم از نظر خاصیت اصطکاک بر سنگ جوابگو باشد.

عوارض کفش تنگ در سنگ نوردی:

۱- تاول

۲- میخچه

۳- پینه

۴- فشار بیش از حد به پا

۵- خستگی در تمرین و سنگ نوردی

جنس رویه کفش سنگ نوردی:

 

۱- جیر (بعد از مدتی گشاد می شود، مخصوصا اگر بدون آستر باشد)

۲- چرم.

۳- نایلون مخصوص.

۴- کتان.

۵- ترکیبی از مواد فوق.

همگی مواد فوق می تواند آستر دار یا بدون آستر باشد.

هشدارها(خرید و نگهداری از کفش های سنگنوردی):

 

۱-کفش سنگ نوردی اگر هنگام تمرین خیس شود پس از خشک شدن جمع شده و چروک می شود و هنگام سنگ نوردی پا را ناراحت می کند.

 

۲- هنگام بستن کفش نباید آنرا خیلی محکم کشید زیرا خود این عمل سبب گشاد شدن سریع و صدمه به کفش می شود.

مراقبت از کفش سنگنوردی:

مراقبت از کفش های کوهنوردی

۱- هر چه بیشتر مراقبت نمایید کفش بیشتر عمر میکند.
۲- در تعمیرات دور کفش باید کف کفش نیز عوض شود چون تناسب جنس دور و کف کفش از بین میرود (کفش تعمیر شده بیشتر در تمرینات استفاده میشود)
۳- برای دستیابی به بهترین کارایی، کف و دور کفش، پیش از هر بار استفاده با مسواک و یا فرچه کاملا تمیز شود. سپس با کمی آب شسته و خشک شود تا تمیز و عاری از گرد و خاک باشد.
۴- در طی صعود یک مسیر طولانی عمل تمیز کردن کفش را میتوان باهمراه داشتن کمی آب و یک عدد مسواک و یک تکه پارچه چندین مرتبه تکرار کرد.
۵- اگرکفش سنگ نوردی با آب دریا خیس شود باید آنرا با آب شیرین کاملا شست تا هر نوع نمک و مواد دریایی که سبب پوسیدگی و خوردگی درزهای دوخته شده و سوراخهای بند کفش میشود از آن خارج شود.
۶- همیشه کیسهای مناسب برای حمل کفش سنگنوردی تهیه شود.
۷- اگر کفش فاقد سوراخ فلزی در محل عبور بند کفش است باید ازبند کفش‌های پهن استفاده شود تا از پاره شدن محل بند کفش جلوگیری شود.
۸- در بندکشی کفش دقت شود آنها به نوبت از پایین به بالا کشیده شوند طوری که کفش تمامی قسمتهای پا را احاطه کند.

0
برچسب ها: , , , , , , , , , ,